Twój schowekTwój koszyk
szukaj

Zima 2016

Dlaczego (nie) przemoc?

4 (666)

Dlaczego (nie) przemoc?

Gdy politycy na najwyższych szczeblach władzy bawią się w wojnę, sprawa robi się szalenie niebezpieczna. Analizujemy rosnącą modę na przemoc i przypominamy, że jedyną skuteczną odpowiedzią jest nieprzemoc.

Skąd bierze się fascynacja przemocą we współczesnej kulturze? Czy znudziliśmy się życiem w najbezpieczniejszej epoce ludzkości? Co może być pociągającego chociażby w nazistowskiej architekturze?

W dziale religijnym analizujemy adhortację „Amoris laetitia” i kłopoty, jakie sprawia ona Kościołowi. Franciszek przypomina, że to norma jest dla człowieka, a nie człowiek dla normy. Dlaczego brzmi to tak świeżo i odkrywczo?

     
Zbigniew Nosowski
1Editorial
5Podziękowania dla Przyjaciół
     

Dlaczego (nie) przemoc?

   
Piotr M.A. Cywiński
7Niech żyje wojna!?
Ks. Alfred Marek Wierzbicki
11Marzenie nadal inspiruje
Walka bez przemocy w XXI wieku
Bartosz Bartosik
20Tylko pokój jest sprawiedliwy
Małgorzata Bilska
30Przemoc, niedostrzegany grzech główny
Charles C. Camosy
40Za życiem, byle konsekwentnie
     
Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
52I. Na sprowadzenie prochów Stanisława Augusta Poniatowskiego, II. W oczach świata, III. [tylko pośród naszych imion]
     
Daniela Pompei
55Nota bene
Mosty i mury w Europie
Martyna Chodykin
62Czytanie świata
Matki Kulejących Aniołów
Bogumiła Berdychowska
70Z drugiej strony Bugu
Zanim nastąpi polsko-ukraiński koniec świata
Leszek Biernacki
78Historia
Jak powstał pierwszy NZS
Aleksander Hall
95Rzeczy (nie)pospolite
Wolny i odważny
     

Kłopoty z "Amoris laetitia"

   
Ks. Mirosław Tykfer
101Duszpasterstwo nawrócone, czyli pedagogika Franciszka
Ks. Krzysztof Grzywocz
Zbigniew Nosowski
109Norma dla człowieka, nie człowiek dla normy
rozmowa
Ewa Kiedio
122Franciszkowa sztuka kochania
Zbigniew Nosowski
129Roma locuta, causa non finita
Łukasz Kobeszko
139Amoris laetitia w perspektywie prawosławnej
     
Alfred Marek Wierzbicki
146W pustej ławce, [Na obrazku prymicyjnym], Planty 7/9
     
O. Amedeo Cencini
Aneta Kania
149Bulimia zmysłów
rozmowa
Mohammad as-Sammak
161Dzieci Abrahama
Święty Franciszek, muzułmanie i wolność religijna
Zygmunt Bauman
165Dziedziniec dialogu
„My” bez „onych”
Patriarcha Bartłomiej
169Różni ludzie, te same wyzwania
Michał Zioło OCSO
173Litery na piasku
R – jak rodzina
     

Zafascynowani przemocą

   
Jerzy Sosnowski
179Duże, ciężkie ciało
Śladami nazistowskiej architektury
Bogdan de Barbaro
Marcin Napiórkowski
Katarzyna Jabłońska
Sebastian Duda
191Trumpizm a wielowersyjność świata
dyskusja
Sebastian Smoliński
207Amatorzy zła
Polskie kino przemocy
     
Mateusz Madejowski
217nieme kino; Wołyń’43; lubię Polskę, bardzo mi przykro
     
Katarzyna Jabłońska
ks. Andrzej Luter
222Ksiądz z kobietą w kinie
To jest kino!
Marta de Zuniga
230Książki
Libido dominandi Putina
Piotr Sztompka
235Tajemnica sukcesu Sierpnia
Piotr H. Kosicki
238Ruch Znak, czyli dwa realizmy
Andrzej Paszewski
243Była taka Rada
     
249W Galerii „Więzi”
Tadeusz Późniak
Jerzy Sosnowski
250Na progu
Piękno, które przychodzi
     
Numer w wersji papierowej:
24,99 zł 22,49 zł
dodaj do koszyka
dodaj do schowka
Numer w wersji e-book:
(format: pdf, Mobi, ePub)
18,45 zł
dodaj do koszyka
dodaj do schowka

Artykuł

WIĘŹ 4 (666) 2016

Daniela Pompei

Nota bene
Mosty i mury w Europie

Obecność uchodźców i imigrantów jest darem dla naszych krajów, dla naszych młodych. Jest darem dla Europy. Rację ma Mattia Civico, radny prowincji Trydent, który pracował nad przyjęciem 35 uchodźców z Syrii korzystających z korytarzy humanitarnych. Na Twitterze przytacza słowa syna: „Tato, czy na moją imprezę zaprosimy moich przyjaciół z Syrii?” – i zauważa, że to właśnie jest prawdziwy dar korytarzy humanitarnych. Tak, przyjęcie innych jest wielkim darem dla naszych dzieci. Czy jest to tylko nieuleczalny optymizm naiwnych? Tych, którzy wciąż wierzą, że życie razem jest możliwe?


Warto przytoczyć jeden fakt: z każdego euro wydanego na przyjęcie uchodźców zwrócą się dwa. Badania Philippe’a Legraina z Fundacji Tent, która podaje te wyliczenia, opierają się na danych Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Przyjęcie uchodźców w Europie będzie początkowo wymagało inwestycji, zwłaszcza funduszy publicznych, w wysokości około 0,09% PKB w 2015 roku i 0,11 w roku 2016. Tym początkowym nakładom w latach 2015-2020 odpowiadać może – wyobraźcie sobie – ogólny wzrost PKB o 0,84%!


Można by dłużej mówić o racjonalności, także ekonomicznej, przyjmowania uchodźców. Ale sądzę, że musimy porozmawiać przede wszystkim o naszych motywacjach etycznych. Królowa Jordanii Rania podkreśliła je w niedawnym pięknym wywiadzie z Antonio Ferrari dla „Corriere della Sera”. Mówiła w nim o milionie trzystu tysiącach uchodźców syryjskich przebywających obecnie na terenie Jordanii (nawiasem mówiąc – jest to mały kraj z 6 milionami mieszkańców): „Gdybyśmy oparli się tylko na myśleniu logicznym i racjonalnym, nie przyjęlibyśmy żadnego uchodźcy. Po prostu dlatego, że nie mamy wystarczających zasobów, aby się nimi podzielić. Nasza decyzja była wyborem humanitarnym i moralnym”.


To jest fragment artykułu. Pełny tekst – w kwartalniku „Więź” zima 2016 (dostępnym także jako e-book).  

wstecz

Copyright (c) Towarzystwo „WIĘŹ”
00-074 Warszawa, ul. Trębacka 3
e:mail: wiez@wiez.pl

Bez Ciebie nie przetrwa WIĘŹ! Jak możesz pomóc?