Twój schowekTwój koszyk
szukaj

Lato 2015

O co chodzi Rosji

2 (660)

O co chodzi Rosji

O co chodzi Rosji? To pytanie zadajemy sobie, często bezradnie, od wielu miesięcy. Letnia „Więź” przynosi wnikliwą analizę długofalowych celów polityki Kremla i potencjału militarnego Rosji.
Co dalej z Synodem Biskupów o rodzinie? Prezentujemy różne spojrzenia: kardynała, teologa, duszpasterza i  publicystów z doświadczeniem małżeńskim. Przypominamy też nowatorstwo myśli ks. Karola Wojtyły sprzed ponad 50 lat.
Czy, patrząc na publicznie eksponowane obrazy cierpienia i przemocy, można poczuć się zgwałconym przez oczy? Gdzie leży granica flirtu z sadyzmem? Autorzy naszego dwugłosu odwołują się do tych samych wartości i lektur, wyciągają z nich jednak odmienne wnioski.

 

     
Zbigniew Nosowski
1Editorial
5Podziękowania dla Przyjaciół
     

O co chodzi Rosji

   
Dmitrij Trawin
7Trzy reżimy Putina
Włodzimierz Marciniak
21Ruska wiosna z hakiem
Andrzej Wilk
30Czy Rosja jest potęgą militarną
     
Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
40I. W cieniu choroby,
II. Piosenka o rozczarowaniu,
III. Piosenka o „Bluszczu”
     
Andrzej Friszke
43Na długi dystans
Życie i świadectwa Władysława Bartoszewskiego
Jakub Mejer
53Czytanie świata
Święto kobiecości?
Ewa Pejaś
61Historia
„Dokąd kler prowadzi Polskę?”
Polska Partia Socjalistyczna wobec religii i Kościoła katolickiego w II Rzeczypospolitej
Aleksander Hall
75Rzeczy (nie)pospolite
Największy dramat w historii III RP
     

Co dalej z synodem

   
Kard. Christoph Schönborn
Volker Resing
81Zacznijmy od salonu, nie od sypialni
rozmowa
Ewa Kiedio
Zbigniew Nosowski
93Synodzie, wypłyń na głębię
Marek Blaza SJ
Zbigniew Nosowski
102Utrzymać równowagę w rozkroku
rozmowa
Mirosław Ostrowski OP
Konrad Sawicki
114Nie tylko sakramenty
rozmowa
     
Kard. Walter Kasper
122Nota bene
Papieska rewolucja czułości
Ks. Alfred Marek Wierzbicki
126Odwaga myślenia według Wojtyły
Barbara Tyszkiewicz
132Książka jest niestety dobra
Cenzorzy PRL o „Miłości i odpowiedzialności” Karola Wojtyły
Jacek Poznański SJ
140Indyjscy katolicy nadzieją Kościoła?
     
Marcin Pieczonka
150Wołanie, Wcale, Śmierć i zakłopotanie
     
Maria Krystyna Rottenberg FSK
154Dzieci Abrahama
Żebrzący o niemożliwe
André Nathan Chouraqui na skrzyżowaniu trzech kultur
Aleksandra Chylewska-Tölle
Brigitta Helbig-Mischewski
Małgorzata A. Quinkenstein
ks. Andrzej Draguła
162Lepszych czasów dla duchowości nie było
dyskusja
Michał Zioło OCSO
173Litery na piasku
N – jak narracja
     

Zgwałceni przez oczy?

   
Ks. Andrzej Draguła
179Flirt z sadyzmem?
O fotografowaniu i oglądaniu okrucieństwa
Zbigniew Treppa
191Tyrania obrazu czy teologia cierpienia
Kampanie antyaborcyjne w przestrzeni publicznej
     
Andrzej Książek
200Oka mgnienie, Czas trwania, [I nagle świat otworzył się]
     
Wojciech Kudyba
203Bóg księdza Jana
Urszula Kozioł
Anna Augustyniak
208Jedną rozmową jesteśmy
rozmowa
Jan Skórzyński
214Książki
Rozdroża Tadeusza Mazowieckiego
Stanisław Latek
222Złoty wiek KIK-ów
Zuzanna Radzik
227Kolekcjoner opowieści
     
233W Galerii WIĘZI
Zbigniew Treppa
Jerzy Sosnowski
234Eks post
Pamiętam, pamiętamy
     
Numer w wersji papierowej:
24,99 zł 22,49 zł
dodaj do koszyka
dodaj do schowka
Numer w wersji e-book:
(format: Mobi, ePub)
18,45 zł
dodaj do koszyka
dodaj do schowka

Artykuł

WIĘŹ 2 (660) 2015

Urszula Kozioł, Anna Augustyniak

Jedną rozmową jesteśmy

rozmowa

Augustyniak

Istotnym składnikiem Pani poezji jest ubywanie rozłożone na wiele kartek, wiele wierszy, wiele wersów. Bo odchodzenie w chorobę, a potem śmierć to nie wszystko. Ubywanie odbywa się poprzez rozmowę bez głośnego słowa, pokazanie pustego fotela, „bezludne łoże” małżeńskie, palce już niesplecione nocą, wargi pobielałe z niecałowania na dobranoc... Opowiada o tym kobieta, ona odsłania w poezji ciało, które tęskni za ciałem ukochanego.



Kozioł

Śmierć i rozpacz nie znają wstydu. One dzieją się. One mną się piszą. I nie obchodzi mnie, czy dzisiaj tak się pisze, czy nie. Powiedziałam kiedyś, że przestrzeń literatury to nie jest salon krawiecki, gdzie wspólnie się ustala, czy w tym roku będzie się nosić spódniczki dziesięć centymetrów nad kolano, czy za kolano. Co w tym roku „nosi się” w wierszu? Nadal mnie to nie obchodzi, bo mam swoją własną sprawę z moim duchem czasu i mam sprawę ze swoim losem: teraz, na odchodnym z tego świata, jedynie to mnie zajmuje.

 


To jest fragment artykułu. Pełny tekst – w kwartalniku „Więź” lato 2015 (dostępnym także jako e-book).



 

wstecz

Copyright (c) Towarzystwo „WIĘŹ”
00-074 Warszawa, ul. Trębacka 3
e:mail: wiez@wiez.pl

Bez Ciebie nie przetrwa WIĘŹ! Jak możesz pomóc?