Twój schowekTwój koszyk
szukaj

Lipiec 2010

Wierzę, więc działam

7 (621)

Wierzę, więc działam

„Wierzę, więc działam” – takie hasło proponujemy w tym miesiącu polskim chrześcijanom. Dojrzała wiara nie może bowiem ograniczać się do prywatności, nie należy jej chować pod korcem. Religio znaczy więź, bo wiara łączy – z Bogiem i ludźmi. W Polsce krytykowany jest zazwyczaj zbyt duży wpływ Kościoła na politykę. My postanowiliśmy pokazać, że zaangażowanie Kościoła jest raczej za małe. Mamy jednak na myśli nie politykę, lecz sprawy społeczne. Dlatego kolejny raport Laboratorium WIĘZI poświęcamy społecznej roli Kościoła i chrześcijan. Zapraszamy do lektury, a po niej – do działania.

     
Zbigniew Nosowski
1Editorial
4Podziękowania dla Przyjaciół
     

Wierzę, więc działam

   
Piotr Gliński
5Obywatele rodzą się (też) w Kościele
Wojciech Sadłoń SAC
12Jak wiara łączy i mobilizuje. Stosowany wymiar religii w świetle badań ISKK
Elżbieta Ciżewska
24Uspołecznieni. Jacy są absolwenci Instytutu Tertio Millennio
Ewa Karabin
31Już nie kuźnia? Duszpasterstwa akademickie dzisiaj
Joanna Bątkiewicz-Brożek
38Ekonomia z teologią w tle
Michał Królikowski
46Dyrektor jak opat? Kultura zarządzania według św. Benedykta
Maria Rogaczewska
Grzegorz Roś
54Jak wychowywać liderów chrześcijańskich
Marek Rymsza
62Nie pod korcem. O społecznym wymiarze praktykowania wiary
Zbigniew Nosowski
74Profesjonalizm jako zasada duchowości
     
85W Galerii WIĘZI
Aneta Kania
     
Uta Przyboś
86Zeznanie • Po sezonie • Styczeń 2010. Haiti
Anna Karoń-Ostrowska
89Czy był kiedyś wśród nas jakiś Tischner?
Maria Terlecka
98O czekaniu • Otwieranie. Zamykanie
Monika Waluś
100Złoty środek
Co z tego wyrośnie?
     

Religia

   
Józef Majewski
102Kronika religijna
     

Historia

   
Antoni Dudek
Andrzej Friszke
Piotr Osęka
Jan Skórzyński
111Polski problem z Wałęsą
dyskusja
     

Kultura

   
Maria Surówka
127Postscriptum do zwątpienia?
Janusz R. Kowalczyk
135Święto widza
Katarzyna Jabłońska
ks. Andrzej Luter
140Ksiądz z kobietą w kinie
Ucieczka do wolności
     

Książki

   
Andrzej Wielowieyski
146Toruńska oaza niezależności
Robert M. Rynkowski
150Od zabijania do modlitwy
Monika Kozioł
154Dostojewski w perspektywie światła
Katarzyna Grubek
157Człowiek, który tańczy
Małgorzata Felicka
160Miłość i realizm
     
Jerzy Sosnowski
162Eks post
Rozmowa z Maskami

     


Numer w wersji e-book:
(format: pdf)
11,00 zł
dodaj do koszyka
dodaj do schowka

Pobierz
okładkę

Wybrane artykuły z numeru

Elżbieta Ciżewska

Uspołecznieni. Jacy są absolwenci Instytutu Tertio Millennio

Starsi absolwenci zazwyczaj mówią o Instytucie jako o miejscu, „gdzie nauczyliśmy się czytać papieża”, gdzie „uczyliśmy się za pomocą jego pojęć opisywać świat i rozumieć go”. Wielu z nich opisuje lekturę papieskich encyklik jako najważniejsze spotkanie duchowe i intelektualne.
czytaj więcej

Zbigniew Nosowski

Profesjonalizm jako zasada duchowości

Siłę katolicyzmu najlepiej opierać na związkach ze społeczeństwem, a nie liczyć na dobre układy z władzą.
czytaj więcej

Maria Rogaczewska, Grzegorz Roś

Jak wychowywać liderów chrześcijańskich

Kościołowi są niezbędni ludzie, którzy potrafią patrzeć dalej i widzieć więcej, czyli właśnie liderzy.
czytaj więcej

Monika Waluś

Złoty środek
Co z tego wyrośnie?

Proces przygotowywania ciasta ma fazy, często zupełnie nieczytelne; trudno zobaczyć w nich obietnicę tego, co otrzymamy na koniec. Trzeba brnąć dalej, ubrudzić ręce, zaryzykować skórkę pomarańczową, migdały i rodzynki.
czytaj więcej

Wojciech Sadłoń SAC

Jak wiara łączy i mobilizuje. Stosowany wymiar religii w świetle badań ISKK

Kościół ze swoją bardzo bogatą rzeczywistością wspólnot parafialnych – lub, mówiąc szerzej, apostolstwa świeckich – wpisuje się w ramy takich pojęć jak: trzeci sektor, społeczeństwo obywatelskie czy wreszcie kapitał społeczny.
czytaj więcej

Antoni Dudek, Andrzej Friszke, Piotr Osęka, Jan Skórzyński

Polski problem z Wałęsą
dyskusja

ANTONI DUDEK: Najbardziej brakuje mi w „Zadrze” Jana Skórzyńskiego próby opisania politycznej taktyki Wałęsy, którą stosował w latach 80. i później jako prezydent. Ta taktyka, polegająca na zygzakach, gwałtownych zwrotach jest zupełnie nieczytelna dla obserwatorów z zewnątrz.

ANDRZEJ FRISZKE: Zygzakowatość to, owszem, ważny rys strategii Wałęsy, ale nie w sprawach kluczowych. W sprawach zasadniczych mocno trzymał się pewnych kanonów i założeń, których nigdy nie zakwestionował, natomiast w sprawach drobnych, taktycznych – kluczył.

PIOTR OSĘKA: Wałęsa był rozdarty między dwiema rolami: znakomitego trybuna ludowego, świetnie czującego tłum, a rolą polityka, który w sytuacjach, kiedy trzeba wypracowywać kompromis, w ogóle się nie sprawdza.

JAN SKÓRZYŃSKI: Lech Wałęsa to przede wszystkim przywódca narodowej walki o wolność, która zakończyła się historycznym sukcesem. Dopiero to powiedziawszy, można się spierać o inne jego cechy, w tym wady charakteru.
czytaj więcej

Małgorzata Felicka

Miłość i realizm

Książka „Cywilizacja miłości” Carla Andersona jest na wskroś amerykańska. Ponieważ Amerykanie są ludźmi głęboko praktycznymi, oczekują wyciągania praktycznych wniosków ze zobowiązania, jakie nakłada na człowieka miłość Boga.
czytaj więcej

Marek Rymsza

Nie pod korcem. O społecznym wymiarze praktykowania wiary

Żywa wiara musi być praktykowana w realnej rzeczywistości społecznej. Nie da się praktykować wiary w oderwanym od życia społecznego skansenie.
czytaj więcej

 

Copyright (c) Towarzystwo „WIĘŹ”
00-074 Warszawa, ul. Trębacka 3
e:mail: wiez@wiez.pl

Bez Ciebie nie przetrwa WIĘŹ! Jak możesz pomóc?